کسرا یوسفی - طراح

هری فرانکفورت، فیلسوف و استاد دانشگاه پرنستن ، در مقاله ای نوشته شده به سال 1986 (و منتشر شده در 2005) مزخرف گفتن -bullshit - را با دروغ متفاوت می داند. فرانکفورت معتقد است دروغگو به حقیقت واقف و در حال مراعات آن است ولی عامدا تصمیم می گیرد که بجای حقیقت شما را بفریبد. این در حالی است که مزخرف گو “bullshitter” برایش حقیقت مهم نیست و تنها می خواهد تاثیر گذار باشد.

این نقل قولی از مقاله اوست:

“برای یک فرد غیر ممکن است که دروغ بگوید مگر این که فکر کند که حقیقت را می داند ، تولید مزخرف نیازی به چنین امری ندارد.بنابر این کسی که دروغ می گوید در حال پاسخ به حقیقت است، و تا آن حد به حقیقت احترام می گذارد، وقتی فردی صادق سخن می گوید، تنها آنچه را می گوید که فکر می کند حقیقت دارد ، و دروغگو به همین ترتیب برایش این حقیقت غیر قابل انکار وجود دارد که آنچه می گوید نادرست است.ولی برای مزخرف گو bullshitter تمامی این مسائل بی اهمیت اند، او نه در سمت حقیقت و نه در سمت نادرستی است.بر خلاف فرد دروغگو و راستگو، او اصلا به حقایق -Facts- توجهی ندارد، حد اقل تا جایی که به منافع او و موفقیتش اش در آنچه می گوید مربوط نشود. او برایش مهم نیست آنچه که می گوید منعکس کنند صحیح حقیقت هستند یا خیر، او فقط می گوید ، سر هم بندی می کند ، تا به مقصود برسد.

وقتی به این پاراگراف فرانکفورت فکر می کنم ، می بینم بیشتر مشکلاتی که در کار و اجتماع دارم با آدمهای bullshitter هست نه دروغ گو، چون آنها تکلیفشان روشن است.

دروغ گو ها را میتوان شکست داد، ولی از پس مزخرف گو ها به سختی می توان بر آمد.

در مداری که در آن زندگی میکنم، بیشتر مردم تلاش می کنند فقط “بگویند”، مهم نیست چرا ، چگونه و چه وقت. بیشتر اوقات از آدمها دروغ های غیر لازم می شنوم که به آنها حتی کوچکترین کمکی نمی کند و نفعی نمیرساند، ولی به آنها یاد داده شده که دروغ بگویند، “چون علی الحساب از راست گفتن بهتر است”.

کوبایی ها، که در این چیز ها از بقیه دنیا وارد تر اند، در زبانشان علاوه بر تبعید و مهاجرت، واژه قشنگی دارند به نام Inxilio که شاید بشود (یا قبلا به انگلیسی ترجمه شده باشد) Insile ، در برابر Exile.(تبعید، آوارگی، آلاخونی، آلاخون والاخونی، جلای وطن، میهن راندگی، هجرت).

Inxilio یعنی کسی که نرفته است ، ولی در خانه خودش آواره است.

این نوشته لندی اگیلار، استاد دانشگاه فقید کوبایی در مورد مردمان کشور اش است:

هیچ وقت با آنها بحث نکنید، هرگز!
کوبایی ها ، مادرزاد دانا به دنیا آمده اند،

نیازی به خواندن ندارند، همه چیز را می دانند،
نیازی به سفر ندارند، همه چیز را دیده اند،

کوبایی ها مردمانی انتخاب شده هستند، انتخاب شده توسط خودشان،
از مردمان “سطح پایین تر” مانند شبحی که از آب عبور کند می گذرند،

…
…

تمامی شان بهره ای از هوش دارند،
و هیچ هوشمندی را تحمل نمی کنند،

به همین دلیل است که بسیار ساده است که آنها را یک جا جمع کنید،
و غیر ممکن است که متحدشان کنید.

اگر دنبال آدمهای تو سری خور، بدبخت ،ترسو و متکی به دیگران می گردید، پیدا کردن آنها خیلی ساده است، کافی است نگاهی به دور و بر آدمهای زورگو و قلدر بیندازید.

کسرا

Crab mentality : ذهنیت خرچنگی، شرایطی را تعریف می کند که می توان آن را در این جمله خلاصه کرد:”اگر من نمی توانم آن را داشته باشم، تو هم نباید داشته باشی”

این استعاره به ظرفی پر از خرچنگ اشاره دارد که هنگامی که یکی از خرچنگ ها می خواهد از لبه ظرف به بیرون فرار کند، بقیه آن را پایین می کشند.

ذهنیت خرچنگی امری نادر در میان ملت های جهان است، در فیلیپین ، برخی از اهالی هاوایی ، قبایل مائوری در زلاند نو و برخی آفریقایی آمریکایی ها به این طرز تفکر مشهور اند.

البته در ایران تفکر خرچنگی چنان جا افتاده و رفتاری پسندیده وامری بدیهی در اجتماع به شما می رود که برای آن ضرب المثل نیز وجود دارد : ” دیگی که برای ما نجوشد کله سگ در آن بجوشد”

باور نمی کنید؟ صبر کنید یک هنرمند جایزه ای بگیرد، یا افتخاری کسب کند بعد در باره آن بخوانید وببینید چگونه بقیه با چنگال هایشان او را در ظرف خرچنگ از نو فرو می افکنند:”تو که همانی بودی که یک خط صاف نمی توانستی بکشی و ما یادت دادیم!، تو که موقعی که بچه بودی شلوارت را خیس می کردی! بع… له! ما هنوز یادمان نرفته است!”

البته نکته دیگری هم وجود دارند و آن این است که ذهنیت خرچنگی اجازه نمی دهد که کسی دیگری را عالمانه نقد کند، چرا که منتقد همواره می ترسد او نیز در جرگه خرچنگها طبقه بندی شود.

آدمها، عقاید و چیزهایی که مرتب باید برای توجیه مفید بودنشان دلیل پیدا کنید، احتمالا به هیچ دردی نمی خورند، شاید هم اصلا وجود نداشته باشند.

کسرا

آزمون شجاعت هنگامی فرامی رسد که در اقلیت هستیم. آزمون تحمل هنگامی فرامی رسد که در اکثریت هستیم.

رالف.و.سکمن

این نوشته پاسخی به چند سوال در باره اکشن اسکریپت 3 است که به دلیل مفید بودن برای همه، اینجا پاسخ می دهم.

این متن نامه سوالها :

سلام دوباره

فکر کنم قبلا راجع به این موضوع حرف زدیم، اکشن اسکریپت قابلیتهای زیادی را به یک برنامه گرافیکی مانند فلش اضافه کرده .بنده از سال 79 با فلش آشنا هستم.از فلش 5 تا فلش 8 و تقریبا 60 درصد اکشن 1 و 2 را کار کردم و چیزی بیش از 150 تا نرم افزار تبلیغاتی یا آموزشی یا وب سایت فلشی ساختم و تا امروز حتی وقت نکردم بروم سراغ اکشن اسکریپت 3 .راستش دفع اول که باهاش برخورد کردم کمی وحشت کردم و کلی ناراحت شدم که چرا اصلا این ادوبی ماکرومدیا را خرید شما نمی دونید ؟

دوستی دارم که اکشن اکشن اسکریپت 3 را خوب کار کرده به من گفت باید تمام دانسته های خودم را از نسخه های قبلی کنار بگذارم آیا این طور است ؟

ضمنا اصلا وقت ندارم تو کلاس شرکت کنم و همین بی وقتی باعث شده تا کارهایم را با همان اکشن اکشن اسکریپت 2 راه بیاندازم و راضی هم هستم اگر لطف کنی و یک کتاب خوب از اکشن اکشن اسکریپت 3 معرفی کنید ممنون می شوم.

یه سوال دیگه قرار است یک نرم افزار جی آی اس با اینترفیس فلش بسازم یعنی یکسری اطلاعات اختیاری سازی شده مربوط به مکانهای مختلف که در یک فایل ام دی بی هست با کلیک روی آن نقطه توی فلش بازخوانی بشه و بشود از آن کوئری های دلخواه گرفت به نظرتان شدنی است ؟

و این هم پاسخ من:

جناب براتی،

در مورد سوال اول (چرا ادوبی ماکرومدیا را خرید؟)

حدس میزنم به این دلایل:

1- یکی از رقبای کوچک اش را حذف کرد.( رقبای بزرگش سان، مایکروساف، گوگل و اپل هستند)
2- به Flashو Dreamweaver دسترسی پیدا کرد. (بقیه نرم افزار های ماکرومدیا آنقدر مهم نبودند)
3- با توجه به بند یک؛ با این کار خودش را آماده رقابت شدید در بازار در حال ظهور RIA کرد.

در مورد سوال دوم:(آیا اکشن اسکریپت آن قدر عوض شده که دانسته های قبلی به درد نمی خورد؟)

بله باید گفت متاسفانه همین طور است، به شکلی که ای کاش اصلا چیزی از اکشن اسکریپت نمی دانستید!
چرا که همان کلمات کلیدی حالا کاربرد های متفاوتی پیدا کرده اند. نمی خواهم روحیه شما را خراب کنم، احتمالا با این سابقه کار مفصلی که دارید این را هم به خوبی یاد می گیرید، فقط یادتان باشد باید پیش فرض هایتان را کنار گذاشته و از نو یاد بگیرید.

در مورد سوال سوم (معرفی کتاب)
این را پیدا کنید:
Object-Oriented ActionScript 3.0
Peter Elst,Sas Jacobs,Todd Yard
Friends of ED
من این کتاب را در انتشارات آکادمی روبروی دانشگاه تهران پیدا کردم.

ضمنا سایت ادوبی هم در باره مهاجرت از اکشن اسکریپت 2 به سه مقالات خوبی دارد

در مورد سوال آخر ( نوشتن نرم افزار جی آی اس با اکشن اسکریپت)

بله می توانید این کار را بکنید، قویا توصیه می کنم که این کار را به کمک اکشن اسکریپت 3 انجام دهید. حد اکثر دو ماه سر و کله زدن برای شما دارد و کاملا ارزشش را دارد چون اکشن اسکریپت 3 یک زبان واقعی و جدی برنامه نویسی شیی گرا در حد جاوا است، در حالی که اکشن اسکریپت 2 یک زبان اسکریپتینگ سر هم بندی شده و غیر استاندارد است.

در نهایت، پیشنهاد نمی کنم که به کلاس من بیایید چون چهار پنج جلسه اول آن به مباحثی خواهد گذشت که برای شما پیش پا افتاده است مانند متغییر ها و فانکشن ها.

با احترام،
کسرا

1- از 904 میلیون کامپیوتر متصل به اینترنت جهان ، 99 درصد Flash Player دارند.
(منبع : آی دی سی)

2- آدمی نمی تواند تا ابد منتظر استاندارد های باز شود، باید واقع بین بود و از تکنولوژی های موجود استفاده کرد؛ حتی اگر ایده آل نباشند. به خصوص که من 33 سال ام است و این امکان کاملا وجود دارد تا استاندارد های کنسرسیوم به جایی برسند که برای آدمهای معمولی بدرد بخور باشند من بازنشسته یا حتی مرده باشم.

(این موضوع در مورد زمان آمدن نسخه ویندوزی که درست کار کند هم صدق می کند، برای همین به همسن و سالان خودم توصیه میکنم از مک یا یونیکس استفاده کنند و بقیه عمر را با خوشی زندگی کنند)

3- به عقیده من ActionScript 3 و همینطور تا حدودی پی.اچ.پی ، دو زبانی هستند که کاملا جای خالی زبان بیسیک را که ما در دوران کودکی یاد گرفتیم پر میکنند. به عبارتی ارزش دانش کامپیوتری که یک نوجوان در طی آموختن آنها یاد می گیرد بسیار بیش از خود نفس یاد گرفتن ActionScript است. اگر من در آموزش و پرورش بودم ، توصیه می کردم که ActionScript یا جاواسکریپت را به همه بچه ها درس دهند. (البته بلافاصله حرفم را پس می گیرم، چون هرچیزی که رنگ کتاب درسی به خود بگیرد بچه ها را تا ابد فراری خواهد داد).

- اگر هیچ اطلاعاتی در مورد ActionScript و Flash نداشته باشیم نمی توانیم در کلاس شرکت کنیم؟

برای شرکت در این کلاس باید در حد ابتدایی بتوانید با Flash کار کرده و انیمیشن های ساده بسازید یا با برنامه های طراحی گرافیک و انیمیشن دیگری آشنایی داشته باشید. (یعنی دانستن برنامه ای مانند Illustratorیا FreeHandیا Photoshopهم کافی است.)

آیا تاریخ شروع کلاس مشخص شده؟

تاریخ دقیق خیر ،ولی اواسط مرداد خواهد بود.

-قبل از شروع کلاس منابعی هست که بتوان خواند و کمی بیشتر با مباحث کلاس آشنا شد؟

بله، میتوانید یک کتاب فارسی در مورد آخرین نسخه فلش(CS2/MX/2004) که به فارسی ترجمه شده است را مطالعه کنید (ولی راجع به برنامه نویسی نخوانید چون مطالب آنها یک نسخه قدیمی است، یعنی آخرین نسخه فلش هنوز به فارسی ترجمه نشده است) از این کتابها زیاد پیدا می شود و نیازی به ذکر عنوان خاصی نیست، اگر انگلیسی میخوانید راهنمای Flash CS3 (یعنی آخرین نسخه فلش) را مطالعه کنید.

من عمیقا معتقدم مرزی به نام آستانه بی لیاقتی برای هر انسانی وجود دارد، به عبارتی ، درست است که در تئوری برای توانایی های انسانی حد و مرزی نیست، ولی این لزوما به این معنی نخواهد بود که هر کسی بتواند ازتمامی توانایی های انسانی خود استفاده کند.

یکی از دلایلی که من به همه توصیه می کنم که حد اقل مدتی را به تحصیل یا کار در جهان اول (یا موسسات جهان اولی) بگذرانند این است که در اینجا وقتی می فهمید که هـــــیـــــــچ ، نیستید که خیلی دیر شده است و رییس شده اید.

فکر می کنم آنهایی که در اینجا پست و مقامی داشته و سپس آن را رها کرده و رفته اند حرف من را خوب می فهمند.

فکر می کنم درک آستانه لیاقت برای یک حرفه ای خیلی مهم است، جایی که نباید یک پست و یا پروژه را بپذیرد، چرا که به سادگی توانایی انجام آن از حد جسمی، فکری ، مدیریتی و یا تجربی او بیشتر است.

البته از دوستی (که می دانم به این بلاگ سر می زند) روزی شنیدم که مدیران با تجربه برای آدمهایی که حد آستانه لیاقت خود را رعایت نمی کنند، چه نقشه ای دارند: اجازه می دهند آنها به مرزی بالا تر از لیاقت خود دست بیابند، وقتی که نشانه های شکست در برنامه های آنها مشهود شد، آنها را به سطحی پایین تر ولی مناسب با توانایی هایشان ابقا می کنند. فرد مورد نظر از آن پس “بچه خوبی” می شود و با رضایت وظایف اش را انجام می دهد، بدون اینکه احساس کند حق اش پایمال شده است.

به بسیاری از غرغرو های “امکانات نیست” ، “پارتی بازی شده” و غیره می توان خیلی ساده نشان داد که مشکل از خودشان هم هست: کافی است کمی به آنها امکان پر و بال زدن بدهید و اجازه بدهید که از آستانه بی لیاقتی عبور کنند، آن وقت ، سخت فرو خواهند افتاد.

یکشنبه 23 تیرماه ساعت 6 تا 8 بعد از ظهر نشست و جلسه پرسش و پاسخی در آموزشگاه ویژه برگزار خواهد شد که در آن در باره کلاس دوره برنامه نویسی در Adobe Flash به کمک - ActionScript 3 به علاقه مندان توضیح خواهم داد. ورود برای عموم آزاد می باشد. برای اطلاعات بیشتر لطفا با ویژه تماس بگیرید.

برای مطالعه بیشتر در مورد این کلاس می توانید یادداشتی را که در ادامه می آید مطالعه نمایید:

مقدمه
طراحان وب و گرافیکی که کمی با ®Adobe® Flash آشنایی دارند، می دانند که نسبت امکانات واسط تصویری Flash در برابر کل توانایی های این نرم افزار به مانند کوه یخی است که قسمت بسیاربزرگتر آن زیر آب قرار گرفته است.
بیشتر طراحان گرافیک، به دلیل نداشتن زمینه ای در طراحی و پیاده سازی نرم افزار، نمی توانند از سطح اولیه و مقدماتی Flash عبور کرده و از امکانات بی شمار حرفه ای آن در زمینه ها چند رسانه (Multimedia)، بر هم کنش (Interaction) ، نمایش فیلم و پخش صدا ، کار کردن با بانکهای اطلاعاتی و نوشتن نرم افزار های رومیزی (Desktop) استفاده کنند.برای رسیدن به این اهداف و استفاده از پتانسیل بسیار بالای تولید محتوا با استاندارد های حرفه ای این نرم افزار نیاز به دانستن زبان برنامه نویسی ActionScript وجود دارد.

معرفی ActionScript
زبان برنامه نویسی3 Action Script ، ابزار استاندارد برنامه نویسی در محیط های Flash و Flex است.
کسانی که به 3 Action Script مسلط هستند می توانند پس از آموزش زبان طراحی واسط تصویری MXML و با تلاش مختصری به پلتفرم Rich Internet Applications شرکت ادوبی، موسوم به Flex و همچنین تمامی تکنولوژی های مبتنی بر جاوا اسکریپت نیز مسلط شوند.

پیش نیاز
برای شرکت در این کلاس باید در حد ابتدایی بتوانید با Flash کار کرده و انیمیشن های ساده بسازید یا با برنامه های طراحی گرافیک و انیمیشن دیگری آشنایی داشته باشید، ضمنا این کلاس برای کسانی که Action Script را در حد ابتدایی آموخته اند توصیه نمی شود و بجای آن پیشنهاد می شود که در دوره سطح دو که به زودی تشکیل خواهد شد شرکت کنند.

اهداف کلاس
این کلاس به کسانی که میتوانند به صورت نیمه حرفه ای با ActionScript کار کنند کمک می کند که این زبان برنامه نویسی را از ابتدا و به شکل بسیار مقدماتی بیاموزند. به همین دلیل فضای کلاس بسیار مشابه کلاس های آموزش زبان های برنامه نویسی مقدماتی خواهد بود. این به توانایی و خلاقیت هنر جویان بستگی خواهد داشت که بتوانند از امکانات آموخته شده برای خلق جلوه های گرافیکی و یا برهم کنش با کاربر استفاده کنند.
در انتها یک یا چند پروژه واقعی در کلاس اجرا خواهد شد تا کل دوره جمع بندی شود.

آن چه خواهید آموخت:
• ارتباط با MovieClip ها، متغیر ها
• به کار بردن و نوشتن فانکشن ها
• پاسخ دادن به رویداد ها(Events)
• درک کلاس ها(Classes)
• تصمیم گیری و تکرار
• استفاده از توابع کتابخانه ای ریاضی
• استفاده از رشته های متنی و آرایه ها
• به کار بردن ابزار های گرافیک پیشرفته و انیمیشن
• کارکردن با امکانات چند رسانه ای
• اضافه کردن برهم کنش های پیشرفته(Advanced Interactivity)

آن چه نخواهید آموخت:
این ها فهرست مباحثی هستند که یا از حدود این کلاس مقدماتی خارج اند و در کلاس پیشرفته تدریس خواهند شد و یا اینکه اصولا ارتباطی به برنامه نویسی ندارند.
• هنر انیمیشن یا طراحی گرافیک
• مرور تمامی توابع کتابخانه ای و اشیای AS3 ( این امر نیاز به زمان بسیار زیادی دارد)
• برخی مباحث پیشرفته که به کلاس پیشرفته منتقل خواهند شد مانند :
• کارکردن با Tweenها
• کار کردن با XML درون فلش
• بار گذاری تصاویر
به مرور دوره های تکمیلی این کلاس نیز تدوین خواهد شد و در اختیار علاقمندان قرار خواهد گرفت.

تماس و نظر سنجی
سوالات و پیشنهادات خودرا لطفا در سایت حاشیه نویسی کنید یا با من تماس بگیرید.

با تشکر و احترام ،
کسرا یوسفی

افکار عمومی به طرز شگفت انگیزی اهل مدارا است، همه چیز را تحمل می کند به غیر از نبوغ.

اسکار وایلد

Anti-intellectualism: ضد اندیشمند بودن به معنی احساس دشمنی یا عدم اطمینان به اندیشمندان و تلاشهای علمی و هنری است. این احساس به روش های متنوعی بیان می شود، مانند حمله به ارزش های علمی، آموزشی ، هنری و ادبی.

ضد اندیشمندان معمولا خود را قهرمان مردمان معمولی و طرفدار مساوات طلبی در برابر نخبه گرایی؛ خصوصا نخبه گرایی علمی تصور می کنند.

این احساس عدم اطمینان به اندیشمندان به طور مخفی در جوامع عقب افتاده خود را به اشکال مختلفی ، حتی در قشر کارگر یقه سفید و حرفه ای ها، مانند مهندسان فنی ، پزشکان و وکلا، نشان می دهد.

برخی از نشانه های آن :

از کشور هایی که در آنها احساسات ضد اندیشمندانه زیاد خود را نشان می دهد می توان از اتحاد جماهیر شوروی سابق، چین و کامبوج، که در دوران رژیم خمر های سرخ کسانی را که عینک داشنتد با گلوله به قتل می رساندند نام برد. (به شوخی های بچه ها و برخی بزرگتر ها راجع به عینک زدن توجه کنید)

معمولا در جوامع عقب افتاده هنرمندان و اندیشمندان موضوع ثابت مسخرگی و لودگی در فیلم ها و تلویزیون و سایر سرگرمی های افراد “بی سواد” ، “کم سواد”، یا “با سوادان بی فرهنگ” هستند.

بدا به حال جامعه ای که فقط دو طبقه دارد :

طبقه اول : ثروتمند بی سواد + فقیر بی سواد

طبقه دوم: طبقه متوسط

کسرا